Pubers: Corona? Boeie!

De hele wereld is gepakt door het coronavirus, het merendeel van de bevolking is zich bewust van de ernst en de kracht van het virus. De media bericht permanent over de ontwikkelingen en de op te volgen adviezen. Hoe kan het dan toch zo zijn dat pubers de situatie niet al te serieus lijken te nemen?

Dat is te verklaren. Het lukt ze gewoon nog niet altijd even goed. Dat doen pubers niet met opzet, maar dat heeft te maken met de ontwikkeling van de hersenen. Het oorzaak en gevolg overzien is daarbij vaak in de puberleeftijd onvoldoende ontwikkelt. Daar wordt juist in de pubertijd aan gewerkt. De puber kan wel goed de situaties overzien op de korte termijn. Gevaar en gevolgen op de langere termijn blijven over het algemeen uit. Zolang een gevolg of naderend gevaar niet direct – tastbaar – is, is het voor de puber nog niet relevant. Het ontbreken van opgedane ervaringen speelt ook een rol in het inschatten van situaties..

Hierbij meten pubers zich doorgaans vaak met leeftijdgenoten, dat is hun referentie en maatstaaf. Als er bij mede pubers eveneens geen gevaar gezien wordt, wordt de eigen overtuiging versterkt. Kinderen in de puberteit zijn goed in het selectief onthouden en opnemen van nieuws wat de eigen situatie aangaat, of goedpraat. Op dit moment is bekend dat jongeren niet bedreigend vatbaar zijn voor het Coronavirus. Dat wordt vervolgens onthouden, dat het virus ongemerkt door gegeven kan worden aan anderen komt dan niet altijd meer binnen. De eigen situatie is immers veiliggesteld, de aandacht is vervlogen.

Als ouders heb je de neiging door te willen dringen tot het hoofd van de puber, de kans is aanwezig dat dit gebeurd met argumenten die de volwassene (wel) overziet, gebaseerd op de lange termijn. Dit kan door de puber ervaren worden als gezeur, en overdreven. Het antwoord Boeie! is dan ook een vaak gehoord antwoord. Daarbij ben je als ouders een ‘groep’ waar pubers zich over het algemeen niet mee identificeren, en dat werkt dan ook niet echt mee. Maar wat is dan wel handig om te doen?

Aanpak:

Ten eerste, voorkom strijd en discussie over een onderwerp (als Corona) wat niet meteen begrepen wordt. Geef het tijd, geef de puber tijd om aan informatie te wennen, en deze in een breder plaatje te zien. Dring informatie niet op, dat maakt het bewuste onderwerp een ding wat tussen jullie in kan komen te staan. Probeer het nieuws over Corona met beleid de woonkamer in te krijgen. Zorg dat de puber zich zelf dingen gaat afvragen.

Geef voorbeelden aan de hand van situaties die de puber kan overzien. Doe dit vanuit de relatie, geef aan dat de puber inderdaad gelijk heeft dat het virus voor hem op het oog weinig effect zal hebben, bevestig hem hierin dat hij dat goed begrepen heeft. Maak vervolgens kenbaar dat jij als ouder, of een kwetsbaar familielid, door jouw kind wel ziekelijk besmet kan worden. Geef aan wat dat met de persoon zal doen en welke gevolgen dit heeft voor de thuissituatie. Zorg er wel voor dat dit soort onderwerpen vanuit rust besproken wordt op een daarvoor geschikt moment. Het is niet erg als dat wat besproken is niet meteen bij de puber binnenkomt, het wordt wel ergens opgeslagen.

Maak eventuele angsten die spelen bij pubers bespreekbaar en stel hem/haar hierin gerust maar wees realistisch en houd je aan de feiten. Pubers zijn een meester om allerlei informatie op google na te trekken, zorg dat je als ouder geloofwaardig en daarmee veilig bent. Je zou ook samen met de puber informatie kunnen opzoeken waar de puber vragen over heeft.

Informeer bij de puber wat hij al weet over het Coronavirus, en de genomen maatregelen. kijk of deze informatie jou als ouder geruststelt, geef de puber ook het vertrouwen als blijkt dat hij zij verstandig in de sitautie staat. Zorg er altijd voor dat een onderwerp dat voor jou als ouder belangrijk is goed en vanuit rust bespreekbaar blijft zonder druk of strijd, anders verlies jij het contact met de puber hierin, en zal je hard aan het werk moeten voor herstel.

Lange saaie dagen thuis:

Voor de meeste pubers is contact met leeftijdgenootjes belangrijk, stimuleer dit. zorg ervoor dat de puber net even wat meer tijd mag computeren, face timen, bellen, appen etc.  Dit geeft de puber de mogelijkheid om zijn eigen bevindingen te meten met leeftijdgenootjes. Probeer te realiseren dat de puber zich berust in de maatregelen van het moment.

Wanneer er toch sprake is van strijd of eigenwijs gedrag, probeer er dan achter te komen wat er speelt, laat de puber proberen zijn verhaal te doen, wat wil hij graag, waar voelt hij zich in beperkt. Een optie is om dat waar de puber om vraagt als beloning te stellen aangaande een afspraak die jullie samen maken. Is de vraag onhaalbaar bedenk dan samen wat wel mogelijk is. Zorg ervoor dat de beloning volgt op een doel die jij als ouder graag wilt bereiken. Cre eer een win-win situatie. Geef in het maken van de afspraak de puber zeggenschap, maak hem verantwoordelijk. Dit kan onder andere door het voorleggen van een 2 a 3 keuzemogelijkheden. Welke keuze de puber ook maakt deze is voor jou prima, en de puber heeft het gevoel van eigen regie. Zorg er wel voor dat de beloning op korte termijn te behalen valt anders wordt de motivatie onvoldoende geprikkeld.

Mooie kans:

De situatie van het moment biedt tevens de mooie gelegenheid om extra te investeren in de band met de puber. Wat is voor de puber belangrijk? Waar ligt zijn interesse? Toon hier eens aandacht voor, hoe werkt een game? Pak de mogelijkheid aan om in de belevingswereld van de puber te kruipen vanuit oprechte aandacht. Betrokkenheid maakt dingen bespreekbaar en dat kan van meerwaarde zijn voor het moment dat straks de wereld weer draait als voorheen. Stel je eens voor dat er nu wellicht meer inzicht verkregen kan worden op onderwerpen waar voorheen irritatie ontstond?